De geschiedenis van de spijkerbroek

De stof van een spijkerbroek heet Denim. Denim is meer dan alleen maar katoen; het inspireert de harten en meningen van historicus, ontwerpers, teenagers, filmsterren, journalisten en schrijvers. Interessante vragen en antwoorden geven de discussies van textiel- en kostuumhistorici over het ware ontstaan van denim. Deze experts hebben jaren gewerkt aan hun onderzoeken met betrekking tot de geboortedatum van de spijkerstof.

De oorspronkelijke stof die Levi uit Frankrijk liet komen heette “Serge de Nimes”, naar de stad Nimes waar de stof gemaakt werd; later werd dit door de Amerikanen verbasterd tot ‘denim’.

In 1969 stelt een Amerikaans magazine vast dat denim een van 's werelds oudste maaksels is en dat het voor altijd jong blijft. Als het blijvend gebruik van en het interesseren in een artikel het 'voor altijd jong' maakt, schetst dit zeker het beeld van de denim. Vanaf de 17e eeuw tot nu toe is het denim geweven en afgewezen; gebruikt als steun; gebruikt voor pantalons en luifels; gevonden in musea, op zolders, in antiekwinkels en archeologische plaatsen; gedragen als het maaksel van hard, eerlijk werk en als de uitdrukking van boze opstand; gebruikt voor de zeilen van Columbus' schepen; en gedragen door Amerikaanse cowboys.

Legendes en feiten zijn er ook 'ingeweven' als geleerden bijvoorbeeld discussiëren over de naam denim zelf. Veel naslagboeken zeggen dat het woord denim een verbastering is van het Franse ''serge de Nimes", een weefsel uit Nimes in Frankrijk.  Sommige geleerden zetten echter hun vraagtekens bij deze traditie.

Zo zijn er dus een paar faculteiten die iets andere gedachten hebben over het woord denim, wat betreft de afleiding. Pascale Gorguet-Ballestros, van het Mode en Kostuum Museum in Parijs, heeft onderzoek gedaan naar beide zaken. Een weefsel dat "serge de Nimes" werd genoemd, was in Frankrijk bekend voor de 17e eeuw. In dezelfde tijd was er nog een weefsel in Frankrijk bekend als "nim". Beide weefsels bestonden voor een deel uit wol.

Serge de Nimes was voor het eind van de 17e eeuw ook  in Engeland al bekend. De vraag is nu: is dit weefsel geïmporteerd uit Frankrijk of is het een Engels weefsel dat dezelfde naam draagt? Volgens mevrouw Gorguet-Ballestros, zijn weefsels die genoemd werden naar een geografische locatie vaak ook elders gemaakt; de naam werd alleen gebruikt als een merk bij de fabriek waar het weefsel verkocht werd. Dus een "serge de Nimes", dat in Engeland werd verkocht, werd heel waarschijnlijk ook in Engeland gemaakt en niet in Nimes, Frankrijk.

Nog steeds blijft de vraag hoe het woord "denim" populair is geworden als afstamming van het woord "serge de Nimes". Serge de Nimes werd gemaakt van zijde en wol, terwijl denim altijd gemaakt werd van katoen. Is de werkelijke afkomst van het woord denim van "serge de nim", waarmee dan het weefsel wordt bedoeld dat voor een deel uit wol bestaat en nim wordt genoemd? Werd "serge de Nimes" meer bekend en werd dit woord verkeerd vertaald toen het in Engeland kwam? Waarschijnlijk zullen we het nooit weten.

Dan, om het nog wat verwarrender te maken, ontstaat er -in dezelfde- tijd een weefsel dat bekend staat als "jean". Onderzoek naar dit textiel wijst uit dat dit een opvulling voor kleren was van katoen, linnen en /of wol en dat deze mengeling van weefsels uit Genua, (Italie) jean werd genoemd. Hier zien we het bewijs dat een weefsel word genoemd naar de plaats waar het oorspronkelijk vandaan komt. Het weefsel was kennelijk erg populair en werd tijdens de 16e eeuw in grote aantallen naar Engeland geïmporteerd. In de 18e eeuw werd de "jeanskleding" geheel gemaakt van katoen en gebruikt om goede herenkleding te maken, in het bijzonder door de duurzaamheid van de stof, zelfs na vele malen wassen. De populariteit van de denim neemt in tussen ook toe. Het was sterker en duurder dan jean en hoewel de weefsels veel overeenkomsten hadden, werden ze anders geweven. Denim werd gemaakt van een gekleurde en een witte draad, terwijl jean geweven was van twee draden in dezelfde kleur.

Als we de Atlantische oceaan overgaan, vinden we Amerikaanse textiel molens, die in de 18e eeuw op kleine schaal werden geplaatst. Veelal om op deze manier onafhankelijk te zijn van buitenlandse fabrikanten (in het bijzonder de Engelsen). Vanaf het begin waren katoenen weefsels een belangrijk bestandsdeel van de productie. Een fabriek in Massachusette weefde denim en jeans. Deze fabriek werd in 1789 door de Amerikaanse President George Washington bezocht.

Onderzoeken laten zien dat in de 19e eeuw jeans in denim twee heel verschillende weefsels in Amerika waren. Ze verschillen ook in het gebruik. In 1849 adverteerde een koopman uit New York met overjassen, vesten of korte jackjes in de kleuren: kastanjebruin, olijf, zwart, wit en blue jeans. Broeken werden aangeboden in blue jeans; overalls en werkbroeken in blue en fancy denim. Andere Amerikaanse advertenties lieten het verschil zien in het gebruik van denim en jeans. Mecaniciens en schilders droegen overalls die gemaakt waren van blue denim; de werkende man in het algemeen (behalve diegene die zich niet in dienst stelden van het handenarbeid), droeg broeken die gemaakt waren jeans. Denim leek te zijn gemaakt voor werkkleding, wanneer gemak en duurzaamheid beide waren gewenst. Jean was een weefsel dat in het algemeen werd gedragen voor het werk, maar zonder toevoeging van alle voordelen van denim. Rest ons nu nog een vraag:"Hoe werd dit bescheiden weefsel het 'spul' van de legendes wat het vandaag de dag is?" Nederland is een spijkerbroeken land bij uitstek.iedere Nederlander heeft gemiddeld 6 spijkerbroeken in de kast. Ook heeft bijna iedere Nederlander het kinderboek kruistocht in spijkerbroek gelezen. Tja wij Nederlanders zijn een ‘blauw’ volkje…

Tegenwoordig zijn er diverse spijkerbroeken merken actief. Paddock’s jeans is sinds 2007 actief op de Nederlandse jeans markt. Inmiddels heeft Paddock’s bijna 200 verkooppunten in Nederland. Sinds 2009 is Paddocks ook verkrijgbaar op internet. De internet verkoop van jeans is een succesvolle keuze gebleken. Iedere maand bestellen honderden jeans liefhebbers een spijkerbroek van Paddocks. Uit onderzoek is gebleken dat Paddocks een uitmuntende prijs / kwaliteit verhouding heeft. Paddocks is in 2008, 2009 en 2010 uitgeroepen tot best jeans merk in Duitsland. Paddocks is gekozen door winkeliers, vakmensen dus die dagelijks met alle spijkerbroeken merken werken. Wij zijn er als Paddocks jeans dan ook erg trots op deze prijs!

De prijswinnende eigenschappen van Paddocks zijn volgens het jury rapport: Goede kwaliteit Perfecte pasvorm Eerlijke prijs Beste Stretch jeans

Paddocks heeft een ruim aanbod van klassieke tot modern. Vanaf 2006 heeft Paddock’s jeans de rechten gekocht van enkele klassiekers van Edwin jeans. De modellen New Newton, London Slim, Manhattan en European Basic zijn verkrijgbaar bij Paddock’s jeans. Paddock’s is een van de weinige spijkerbroek merken die uitgebreid lengtematen en taillematen aanbiedt. Voor mannen is er een aanbod in lengtematen van lentemaat 28 tot en met lengtemaat 42. Taillematen zijn verkrijgbaar vanaf 26 tot taillemaat 50.